Standard

Gisteren ben ik opgestaan met het gevoel van. Ik hem echt gen goesting om vandaag te wandelen. En het gevoel was waar. De benen wouden ni echt meewerken en de moraal zat ook ni zo hoog. Het was heel de tijd naast een drukke weg gaan en de dag duurde lag. ‘S avonds toen we aankwamen hebben we Laurent nog tegengekomen op het terras waar we een grote pint aant drinken waren. Hij ging voort, toen ik zei. Wel Laurent, waarschijnlijk zie ik u ni meer. Dus bon chance avec… How, we zien elkaar nog zei hij. Geen afscheid nemen. Dat ik echt een van de magische dingen op de camino. Ik heb nog nooit echt afscheid moeten nemen van iemand. Je ziet de persoon meestal op momenten waarop je het totaal niet verwacht. Even later hoorde we. Ola peregrinos, is this the way to Santiago? Haha. Het was Dario met zijn zalige Italiaanse accent. Hij is met ons naar de alberge gegaan en daarna hebben we met zen drieën en nog 3 andere Italianen zeer lekker gegeten in een restaurant.

Vandaag was het dan weer een prachtige dag. In de morgen moesten we de laatste berg over die we tegenkomen naar Santiago. Lekker bezweet en met een pompend hart boven genieten van een fris briesje en prachtige uitzichten. Ook zijn we vandaag Galicië binnen gegaan. Hier is de natuur zeer mooi en in de morgend is het er altijd mistig. Op het einde na de afdaling kwamen we Dario tegen samen met juliano. Een Italiaan die we 3 dagen geleden hebben ontmoet. Hij is 41 maar ziet er 28 uit en is modeontwerper voor een exclusief kledingmerk. Met zen 4 zijn we dan naar het dorp gegaan waar we zouden overnachten. Maar omdat het hier vol loopt van de toerigrino’s hadden we geen plaats meer in alle 5 albergues. Toerigrino’s zijn de mensen die alleen de laatste 150 km lopen. Ze komen aan met bussen. Hebben veel lawaai bij en een heel kleine rugzak met alleen eten. Omdat hun bagage met auto’s vervoerd word. Dus zijn we verder gegaan. Na 2 km kwamen we aan bij een ecologische herberg. 10 bedden en ze hadden er nog 4 over. Het was uitgebaat door een Nederlander en zijn Italiaanse vriendin. Ze hebben elkaar 2 jaar geleden op de camino ontmoet. Het was er zeer gezellig. Vegetarisch gegeten en met verlichte geesten leuke gesprekken gehad. Daarna heb ik Dario’s bleinen verzorgd met de naald, spuit en alcohol. Omdat hij zat was viel de pijn wel mee.

20130815-112000.jpg

One thought on “

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s