Standard

Bij deze een blog van de afgelopen 2 dagen.

Gisteren ben ik zeer vroeg vertrokken. Om 10 na 5 ben ik vertrokken met een ontbijtje dat voor de verandering (niet dus🙂 ) bestond uit een baguette en 3 soorten confituur. Met de koplamp al schijnend heb ik flink doorgestapt. Om half 10 had ik al iets meer dan 20 km achter de rug. Rond een uur of elf nam ik een pauze om een stukje droog baguette te eten en voelde de knie weer een beetje. Ik dacht, neeeeee ni weer he! Dees kunde ni menen. Maar na een 20 minuten met een gestrekt been te liggen en wat zalf en een windel eraan ben ik voort gegaan. Na een paar minuutjes gaan ging het al veel beter. Al een geluk.
De missie van de dag was een plaats zoeken waar ik wifi vond. Ik moest en zou met Mel skypen. Ik moest haar zien en horen daar in Peru. Rond een uur of 2 was het zo verschrikkelijk warm. Het zweet drupte van heel mijn lijf. De pet kon ik uitwringen en in men snor en baard verzamelde het zoute water zich als een spons. Met die hitte heb ik toch even moeten gaan zitten. Als ik toen verder was gegaan dacht ik dat ik moest overgeven. Al een geluk dat dat niet gebeurd was. En daarna ben ik terug voort gegaan. Na 43 km achter de rug was ik moe en was in een dorpje gekomen. Daar was wel een gite, maar geen internet. Een typisch Frans boerengat. Daar op een muurtje zaten 2 Franse meisjes. Met hen heb ik een goede babbel gedaan en de moed gehaald om voort te gaan. Het ging namelijk over mij en Mel, ze zeiden dat het heel knap was wat we gingen doen en wenste ons succes.
Dat geeft kracht. Het was nog een dikke 10 km tot een stad. Daar naar toe! Puur op karakter. Men hoofd zei tegen mijn lijf, komaan jom, genne pussy zen he, gaan verdoeme.
Zo ben ik aangekomen in Saint palais. Daar vond ik een slaapplek in het klooster. Na het wassen van mezelf en de kleren direct een café gezocht met wifi. En gelukkig heb ik haar kunnen bellen. Mezelf heb ik ook getrakteerd op enkele pressions en friet met bufsteak.
En daarna heb ik zalig geslapen. Pour l’amour heb ik 53 km gegaan. Dan keurden de mede pelgrims het goed. Anders was ik fou. (Gek) en ze zeiden, chapeau.

Vandaag ben ik vroeg wakker geworden door een oudere pelgrim. Een Nederlandse mevrouw die nu in Duitsland woont. Ze doet de camino samen met haar vriendin. Om kwart voor 6 ben ik dus weer vertrokken met de koplamp op. Vandaag heb ik het rustig aan gedaan. Men lichaam wat rust geven. Na een uurtje kwam ik aan op de plaats waar de verschillende routes samenkomen op 1 plaats. De bafaamde steen van Gibraltar. Daarna was het een zeer stevige beklimming op een berg die volledig was bedekt met mist. Bovenaan gekomen werd ik nat (ik was al wel nat vant zweet) van de mist. Tijdens de wandeling heb ik op elke stopplaats een koffie of thee gedronken. Ook nam ik een pauze bij een boer met verse melk. Heerlijk…
In de namiddag kwam ik William tegen, een Fransman die gisteren ook in de gite verbleef. Samen met hem ben ik gegaan tot saint Jean pied de port. De befaamde startplaats van pelgrims. De laatste stop voor de befaamde klim over de Pyreneeën. Onderweg lag er een dode slang op de baan. Ik nam hem op mijn stok en smeet hem naar William. Hij werd echt helemaal gek. Ik dacht eerst dat hij me wou slagen (hij is een beetje mentaal gehandicapt, hij is 31 jaar maar voelt zich nog kinds zegt hij zelf) maar daarna kon hij er niet meer over zwijgen goe grappig het was.
Hier slaap ik in een gite van het genootschap van Santiago. Het is wel grappig dat je hier veel pelgrims ziet die vandaag hier zijn aangekomen. Dan voel je je baas🙂
Alle Spanje, here I come!

Vandaag 33 km.

4 thoughts on “

  1. Hallo
    Mattias ,wij zijn uit lille vertrokken per fiets op 14 juli .
    We zijn een dag voor u in st jean pied de port aangekomen .
    Spijtig dat we u net gemist hebben .
    Blijven doorgaan gast,
    Als het moeilijk gaat zing ik dit lied.
    Geen berg is hoog genoeg, geen zee is diep genoeg,niets houd ons tegen , ik kan vliegen zonder vleugels,over alles heen .
    Ook eens proberen
    Els & Marc

  2. hallo Mathias ik hoop dat het daar ook een beetje afgekoeld is, hier in ieder geval wel.Ons mannen zijn juist naar huis ze waren komen brunchen. Onze Stan was weer in zijn nopjes hoor. Het heeft hier deze nacht enorm geonweerd en er is heeeeel veeeeel regen gevallen.Nog heel veel moed op uwen tocht en tot de volgende, oh ja ik heb juist de blog van Melissa gelezen ook plezant om te volgen.

  3. Hallo Mathias ik ga dit nog is proberen te versturen want daarjuist is het mislukt.Tweede poging . Hier in Lille is alles goed het heeft hier deze nacht fel geonweerd en heel veel geregend .Ik hoop voor jou dat het daar ook een beetje frisser is .Ons mannen zijn juist naar huis ze waren komen brunchen, onze Stan was in zijn nopjes hoor .Nog goe volhouden he zal ni makkelijk zijn maar je gaat er zeker geraken ! Ik heb ook juist Melissa haar blog gelezen ook plezant om te volgen hoor . Heel veel groetjes van ons allemaal .

  4. Mathias ik heb al 2 berichten proberen versturen die telkens mislukken . Dit is de 3 de poging als die ander nu toch aankomen kan ik niet meer volgen hoor . Het is plezant om elke avond jou avontuur te lezen . Zo blijven we toch op de hoogte he .Het is echt straf dat gij al zo ver geraakt bent , proficiat hoor , hopelijk is het daar ook een beetje afgekoeld net als hier na deze nacht een fiks onweer.Je zal er voor vandaag je km weer wel opzitten hebben denk volhouden he manneke je gaat er wel geraken . Nog heel veel groeten van ons allemaal ,oh ja we lezen ook elke dag Melissa haar blog keiplezant .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s