Standard

Na 3 dagen van ontspanning met het gezin en vrienden van ons ben ik vandaag met ons moeke en voke vertrokken uit Nogaro. De vakantie deed deugd. Het weerzien van men familie en van Mel heeft me heel veel gedaan. Dan weet je dat je er niet alleen voor staat. Toen we dus deze morgen vertrokken in Nogaro hebben we de auto geparkeerd aan de kerk en daar de schoenen aangedaan. Even verderop lag een meisje te slapen onder een boom. Ik denk dat ze dakloos was. Naast haar zat een hond te kijken naar ons. We dachten dat de hond bij haar hoorde. De hond kwam naar ons en toen we wouden vertrekken volgde de hond ons voor tientallen meters. Ik ging terug met de hond naar het meisje. Maakte haar wakker en vroeg of de hond van haar was. De hond was niet van haar. Het was een zwerfhond de haar even was gevolgd. Toen ben ik verder gegaan met het gezin en de hond volgde ons. Wel voor 20 km heeft hij ons gevolgd. Toen we een pauze namen in Lelin en daar iets aten op een bankje kwam er een andere hond van het kleine dorpje naar “onze hond” en ze begonnen te spelen. Toen zijn we snel weg gegaan via het poortje van het kerkhof in de hoop dat onzen hond het niet zag. En dan zijn we achter de 2 spelende honden door gegaan in de hoop dat hij ons niet zag. En zo zijn we de hond kunnen kwijtspelen. Langs de ene kant had ik heel graag gehad dat hij me vergezelde. Het was namelijk een zeeeer lieve en speelse hond die me perfect zou volgen tot in Compostella. Maar ik heb beslist voor mezelf dat ik dat niet wou. Nu ik me er niet zo aan heb gehecht hoef ik geen schuldgevoel te hebben. Anders voelde ik me verplicht om ervoor te zorgen en eten te kopen voor hem. En dan het hardste, afscheid nemen. Dat is nu eens iets waar een mens pijn van kan leiden en dat heb ik al aan de levende lijve ondervonden op deze tocht. Afscheid nemen maakt een mens zeer gevoelig en emotioneel en iets wat niemand graag doet… Na een 27 km stappen met op den duur een beetje zagen en klagen van de familie leden zijn we in Barcelonne du Gers gekomen waar Steven en Chantal zaten te eten (zijn de vrienden die mee op vakantie waren) daar hebben we ons bij aan tafel gezet en ook gegeten. Na het eten hebben we nog de laatste kilometers gegaan tot Aire sur l’Adour, de plaats waar ik overnacht. Chantal ging ook mee te voet voor de laatste kilometers, steven volgde met de auto waar we de rugzak in hebben gedropt. Vandaag heb ik zelf de rugzak niet hoeven dragen, ons voke en onze Cedric hebben vandaag de taak op hun genomen en aan levende lijve ondervonden wat het is om de camino te gaan in de lekkere warme zon met de rugzak. Ik kreeg dikwijls te horen van hen, amai mathias, da zou ik ni kunnen. Ik ben fier op u. En zo’n dom zinnetje, daar krijg ik echt energie van om de tocht voort te zetten. Toen we aankwamen in de stad heb ik in de info toerisme een gite gereserveerd en daarna hebben we afscheid genomen…
Nu is het terug op men eentje. Het zal wel wennen zijn om alleen te gaan. Wanneer je met zen 2 of meer bent zijn 30 km zo om. Maar alleen kan het soms een eeuwigheid duren. Maar dat wist ik al van het begin en ga het moeten ondergaan. Wie weet wie kom ik nog tegen om mee te praten op mijn reis.🙂
Voilà, ik ga het hierbij laten. Ik wil ook iedereen die mij volgt en reacties laat heel hard bedanken. Het doet echt deugd om zulke dingen te lezen.
Vele pelgrims groeten!
Afstand vandaag 30 km

20130723-200801.jpg

2 thoughts on “

  1. amai, terug een beetje opgeladen om de tocht verder te zetten. het zal wel deugt gedaan hebben om een paar dagen vakantie gehad te hebben. en uw familie en natuurlijk uw vriendinneke nog is gezien te hebben. ge zult mekaar nog lang moete missen, maar echte liefde overwint alles. Nu lijkt een jaar eindeloos, maar ge weet hoe snel een jaar voorbij is !!! al 950 km gedaan HELP das ni te doen veel. Hopelijk kom je snel terug iemand tegen om mee te wandelen. nog veel succes. groetjes vanuit lille!!!

  2. Een rustpauze, heerlijk weerzien van je liefje en familie zal je deugd gedaan hebben. Nu vol goede moed de laatste 950 km pffffff… Ik word al moe als ik dat getal moet typen🙂 Respect Mathias!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s